avatar-marjolijn

DEEL 4 IN HET OOG VAN DE ZANDSTORM

18 januari 2016 , In: Geen categorie , With: No Comments
0

(VERVOLG OP DEEL 3)

Naamloos-1

Ik had tijdens mijn voorbereiding op Burningman gelezen over de zandstormen. En daar had ik gemengde gevoelens over. Want zand vind ik creepy. Bovendien zie je met een zandstorm geen hand voor ogen dus het risico van verdwalen is vrij groot.

Toen de eerste storm de kop op stak besloot ik om deze uit te zitten in ons kamp. Door mijn bril en stofmasker zag ik een van onze buurmannen (militair, type stoer en kalm met een killer body en een onweerstaanbare glimlach maar dat terzijde…. 😉 volledig ingepakt op zijn fiets springen en verdwijnen in de mist van stof. Na een tijdje kwam hij helemaal wit en superhappy weer terug. Uitgelaten vertelde hij dat er geen mooiere momenten waren dan de zandstormen. Toen ik zei dat ik er toch wat moeite mee had om me eraan over te geven zei hij: ”Next duststorm you go to the playa and just be in the storm. It’s magic. See what happens to you….” Tja en als zo’n man dat zegt geloof je dat natuurlijk.

Aangestoken door het enthousiasme van de stoere, kalme militair met killerbody en onweerstaanbare glimlach (ja sorry een meisje mag dromen toch….?) sprongen Kinie en ik geheel ingepakt op ons fietsje om de volgende zandstorm te trotseren. Gezandstraald kwamen we op de playa aan. Inmiddels knarste het zand tussen mijn tanden en bleken mijn goggles niet zanddicht te zijn waardoor de tranen over mijn wangen liepen. Maar wat was de playa betoverend! Vaag kwam de zon door het opstuivende zand. Alles en iedereen zag er anders uit. Mooier. Rustiger. Vervaagd.

IMG_5706

We besloten dat het een goed moment zou zijn om nogmaals naar de tempel te fietsen. Maar onderweg kregen we een totale white out. Wat zoveel betekent dat je echt geen hand meer voor ogen ziet. Daar was ik zo bang voor geweest.
We stopten. En op dat moment, op de playa in het oog van de zandstorm overviel me een gevoel van totaal geluk. Daar op dat moment op de playa was alles goed. Alles was één en verbonden met elkaar. Alsof ik een lijntje met iets had dat groter was dan wat dan ook en ik alle wijsheid kon voelen. Totale vrede.

_DSF2653

Hoe lang het moment duurde weet ik niet. Mischien seconden, minuten of een uur. Het moment ging voorbij en de zon kwam weer door de zandstorm heen. In de tempel had ik geen last meer van het verdriet van anderen en liet mijn brief daar achter. Maar het voelde alsof ik alles al had losgelaten wat mij nog belemmerde. Daar, op dat moment op de playa, in de zandstorm. Vrijheid.

Soms krijg je in het leven waar je niet om gevraagd hebt. Doordat mijn lief besloot om weg te gaan was het leven van mij en mijn kids van de ene seconde op de andere totaal veranderd. Dat was me overkomen en had me volledig op mezelf teruggeworpen. Al heel snel in dit proces besloot ik voor mezelf te gaan. Mijn verdriet aan te gaan en mijn leven weer op te pakken. Met hulp van een heleboel lieve mensen om me heen was me dit aardig gelukt. Ik had geknokt voor mezelf en dat had mij getransformeerd. Maar pas op Burningman begreep ik hoezeer ik veranderd was. Sterker dan ooit tevoren sta ik in het leven zonder angsten en zonder verwachtingen. En voor het eerst kon ik letterlijk in het moment zijn en daar intens van genieten. Ik ben veranderd en het avontuur roept. En dat zal me verder brengen met het verwezenlijken van mijn dromen en het volgen van mijn pad.

Wordt vervolgd……

With love and a smile,

Marjolijn

IMG_5724

  1. Pingback: buy viagra

There are no comments yet. Be the first to comment.

Leave a Comment

Tekst voor bij je blog

xxxxxxx

Marjolijn Onsman

Blogger

Na een heftige gebeurtenis heb ik besloten om mijn dromen te gaan leven. Het is mijn droom om anderen te inspireren dat als je gelooft in jezelf je een heel eind komt met het creeren van wat jij wilt.

Instagram Photos